در متعهد ترین و رها ترین حالت ممکن خودم به سر میبرم. تناقض عجیبیه ولی اینقدر رها و آزادم که میتونم هر لحظه رو هر جوری که دوسدارم و دلم میخواد زندگی کنم. و در عین حال به قدری به خودم متعهد باشم که ازین تعهد احساس امنیت و حال خوب داشته باشم. چرا میگم تعهد به خودم؟ مگه آدم به یکی دیگه متعهد نمیشه؟ نه! تو اگه اول به خودت و خوبی و آرامش خودت متعهد نباشی و خودت با خودت رو راست نباشه، خودتم بکشی نمیتونی در عین تعهد رها و آزاد باشی! قدم بعدی اینکه خودش، خودت باشه! اونجوری هر لحظه هردو رها و آزادین و حتی امن... اینجوری در آزاده ترین و مستقل ترین شکل ممکن، حس امنیت و بودن کسی و متصل بودن رو هم تجربه میکنه آدم. حالا شاید آدم بگه که چی خب؟ که حالم ازین رها و وصل بودنم به شدت خوبه! مچکرم شانس عزیزم.