لحظه ۲

تو لحظه زندگی کردن یک طرف ماجراس،اینکه تو اون لحظه حالت خوب باشه یه طرف دیگه ماجرا و اینکه لحظه های بعدش ازون لحظه حالت خوب باشه کلاً یه داستان دیگه!ینی میخوام بگم شاید آدم تو لحظش حالش خوب باشه ولی یک لحظه بعد ازون لحظه ناراضی...

اختلال دوقطبی؟! میدونم!

واقعیت یا...؟

"انساس زاییده ی تفکرات خویشِ" به این جمله زیاد فکر میکنم ولی هنوزم نتونستم بگذرم... بگذرم ازین واقعیتی که توش فکرا و حسات جایِ دیگس...

لحظه!

شاید خود زندگی و دنیا قبلا خیلی قشنگ تر بوده ، و شاید قشنگ تر خواهد بود تو آینده ای که نزدیک نیست، ولی تو هیچ کدومش من نبودم و نخواهم بود. 

هرچیزی، کوچکترین چیزی که فکرش رو بکنید،به من میگه تو لحظه زندگی کن...

فردا رو کی دیده؟؛)